Opa's geheime recept

Kinderen houden van worst. Dag Wossie & Wossie!

2011-09-26T06:15:00.000-07:00

Kinderen zijn dol op worst. Vroeger al, toen ik in Niawier in de dorpswinkel stond, kwamen kinderen met hun ouders de winkel binnen speciaal voor een stukje worst. In onze winkel hadden we een brede vensterbank waar de kinderen dan gingen zitten en heerlijk genoten van hun worst. Vaak nam ik dan zelf ook een stukje. Ik was tenslotte ook nog niet zo oud. Vanaf mijn elfde al hielp ik mijn vader elke vrijdagavond en zaterdag de hele dag in de winkel. Geweldig vond ik dat!

Maar nu ik niet meer in de winkel sta hoor ik nog steeds van ouders dat hun kinderen gek zijn op worst. En het dochtertje van een goede vriend rent meteen naar de winkel wanneer de worst op is. Dat heeft me toch aan het denken gezet!

Hoe kunnen we kinderen nog meer laten genieten van worst? Samen met Titia van der Veen, docente van de NHL, opleiding communicatie, en haar studentes hebben we hier onderzoek naar verricht. Hieruit zijn leuke ideeën en goede plannen gekomen.

Hierbij stel ik jullie dan ook graag voor aan Wossie & Wossie! Kijk op onze speciale kinderpagina voor de 1ste Wossie & Wossie kleurplaten.

En hou de website en twitter @weidenaarworst in de gaten voor de rest van de avonturen van Wossie & Wossie!

Wini Weidenaar

Worst tap je thuis

2011-07-16T07:39:00.000-07:00

Je ziet ze overal om je heen, de biertaps voor thuis! Van Heineken en Amstel schieten voorbij op tv, internet en grote billboard reclames.

Een bron van inspiratie voor het volgende beste idee van Nederland: Weidenaar worst tap! Een echte tap, maar dan voor worst ....

Nieuwsgierig geworden? Lees verder op de site van Weidenaar: www.friesedrogeworst.nl

Moeder en Oma Weidenaar de twee sterkste vrouwen in mijn leven

2011-05-04T01:43:00.000-07:00

Het is bijna Moederdag . En ondanks dat wij met zijn allen wellicht vinden dat het een commercieel uitgemolken dag is, moet ik toch eerlijk bekennen dat ik er altijd wel even bij stil sta.

De vrouw die alles weet
Moeder zijn. Ik kan er niet over meepraten. Maar over een moeder hebben gelukkig wel. Mijn moeder is een zeer bijzondere en sterke vrouw. Verstandig, zakelijk maar bovenal een liefdevolle moeder. Ze was en is nog steeds de vrouw achter het bedrijf Weidenaar. De vrouw die alles weet.

Veel van onze klanten hebben haar wellicht nog nooit gezien. Maar toch weten ze allemaal wie ze is. Herkent u dat? Van die mensen die niet volop in de spotlights staan maar zeer belangrijk zijn.

De vrouw die altijd luistert
Tiny, mijn moeder is zo’n vrouw. Ze is de spil tussen de productie, de verkoop in het bedrijf en onze familie. De vrouw die altijd luistert en met een verstandig advies komt. Soms gelijk, soms later.

Het grappige is dat het er niet alleen bij ons zo aan toe gaat, maar vroeger ook bij mijn opa en oma Weidenaar. Oma of ‘beppe’ zoals wij dat in Friesland noemen, was de spil achter de schermen in het bedrijf toen het nog in Niawier zat. Altijd hard werken en oog voor alles.

Vele kilometers op de solex
Als opa ‘s ochtends om vijf uur opstond om de koeien te melken en vervolgens in de slagerij aan het werk ging, stond oma al in de slagerij om de eerste bestellingen klaar te maken. Het vlees moest per fiets met een korf voorop worden uitgevent. Later zou de fiets door een solexbrommer met een grote korf achterop vervangen worden. ‘Ik heb op deze manier vele duizenden kilometers afgelegd’ aldus beppe Weidenaar.

Tegenwoordig is mijn moeder altijd als eerste op de zaak, op de slagers na dan, om de bestellingen in te lezen. De bestellingen komen tegenwoordig via de computer automatisch binnen. Dus naast dat de solex ingeruild is voor een vrachtwagen, is er eigenlijk niet zoveel veranderd binnen het familiebedrijf.

Twee sterke vrouwen
Kortom, ik ben trots op deze twee sterke vrouwen in mijn leven. Trots op hoe ze het bedrijf, uiteraard samen met de rest van de familie, tot een professioneel opererend bedrijf hebben gemaakt. En ook trots dat ze er altijd zijn binnen de familie. Deze blog is een kleine ode aan mijn moeder en mijn oma!

Wil je ook iets kwijt over jouw moeder of een andere sterke vrouw in jouw leven? Laat het hier achter!

1ste Wintersport niet zonder Zeeuwsspek

2011-04-05T00:22:00.000-07:00

Dit jaar ben ik voor het eerst op wintersport geweest. Een verslaving zegt men. En dus veel waarschuwingen vooraf! Als je één keer gaat, wil je ieder jaar. En dat is waar. Ik kan er niets anders van maken. Een week om nooit meer te vergeten.

In december vroeg mijn vriend of ik met een groep vrienden op wintersport wilde. Flitsen van vallende Wini’s passeren mijn gedachten. Maar ik hoorde mezelf al ‘ja’ zeggen. Later realiseerde ik me twee belangrijke dingen :

1. ik kon niet skiën en
2. met wie gingen we eigenlijk?

Punt 1: ‘ik kon niet skiën’ was gemakkelijk op te lossen. We vertrokken pas in maart, dus ik had nog vanaf december de tijd om te oefenen op de borstelbaan. Zo gezegd zo gedaan.

En dan puntje 2! Wie ging er eigenlijk mee? Daar wilde ik vooraf toch ook graag meer over weten. Dus zijn wij een aantal weken voor de wintersportmet de hele club bij elkaar gekomen. Voor de één, mij dus, een nadere kennismaking. En voor de meeste anderen een standaard wintersport-bijeenkomst. Wie neemt wat mee, wie doet de boodschappen, hoe laat gaan we weg etc.

Iedereen kreeg zijn eigen taak mee en voordat we het wisten, zaten we gezellig te babbelen over van alles en nog wat. Opeens begint één van de medewintersporters, Leon, te praten over zijn favoriete hapje. Zijn hapje moet mee én moet van Weidenaar zijn. Ik kijk op en begin te lachen. ‘Waar heb je het over?’ vraag ik Leon. ‘Zeeuwsspek , ik kan niet een hele week zonder Zeeuwsspek!’ Ook Hotze, mijn vriend, begint te lachen. ‘Ik denk dat Wini wel voor het Zeeuwsspek kan zorgen.’ zegt Hotze. Leon kijkt hem niet begrijpend aan. Dan begint erbij hem opeens een lichtje te branden. ‘Ben jij een echte Weidenaar dan?’

Op 18 maart zijn we met zijn achten naar Frankrijk vertrokken. Op het moment dat we Leon thuis ophaalden is zijn eerste vraag; ‘Wini, heb je wel Zeeuwsspek meegenomen?’ Lachend stapten we in de bus en vertrokken naar Frankrijk. Een geweldige week hebben we gehad en we hebben er zeven fans voor Zeeuwsspek bij, dankzij Leon.

Vrienden, bedankt voor de fantastische week en op naar volgend jaar. Een wintersport met heeeel veeel Zeeuwsspek.

Zijn de Weidenaartjes aanwezig?

2011-02-24T03:45:00.000-08:00

Via LinkedIn krijg ik een berichtje van Peter Dekker. Een man die ons bedrijf via mijn vader kent. Hij heeft namelijk een aantal jaren geleden bij Weidenaar gesolliciteerd. Toen heeft hij een zeer prettig gesprek met mijn vader gehad.

Veel indruk gemaakt
Een ervaring die klaarblijkelijk veel indruk heeft gemaakt. Zoveel indruk dat Peter graag zijn verhaal ook een keer aan mij wil vertellen. ’Kom een keer langs voor een bakje koffie’, stelt hij in zijn bericht voor. Uiteraard is mijn nieuwsgierigheid gewekt. En laat ik per mail weten dat ik graag een keer langskom.

Peter vertelt: “Weidenaar is een begrip geworden in onze familie. De familie Dekker bestaat uit maar liefst elf personen. Ik heb nog drie broers waar ik geregeld mee op pad ga. En daarnaast ook nog vijf zussen. Als we op pad gaan dan mogen uiteraard ook mijn zwagers mee. Vaak gaan we met zijn allen vissen of we maken een mooie trip naar Newcastle om aldaar een voetbalwedstrijd te bekijken.

“Het gaat echt zo!”
Voordat we vertrekken checken we altijd eerst of alles in de boot aanwezig is. Hengels, aas, biertjes en Weidenaartjes.” Ik kijk Peter ongelovig aan. “Het gaat echt zo! Iedere keer voordat we vertrekken wordt er gecheckt of de Weidenaartjes aanwezig zijn.”
Er wordt dus niet gevraagd of iemand droge worst bij zich heeft. Maar of iemand ook Weidenaartjes bij zich heeft. Wat ontzettend leuk! Dat is wat ik altijd heb gewild!

“Mag ik Weidenaartjes?”
Stel je eens voor; op een menukaart in een restaurant staat niet Friese droge worst maar droge worst van Weidenaar. Of kinderen die in de supermarkt tegen hun ouders zeggen, ”Mama, mag ik alsjeblieft Weidenaartjes?”
Kortom een verhaal waar we trots op zijn! Peter, het was de kennismaking meer dan waard en ik hoop dat jullie nog lang van Weidenaartjes mogen genieten.

Beerenburg met worst; twee eerlijke producten in één doos

2011-01-20T08:58:00.000-08:00

Bij de opening van relatiegeschenkbedrijf Yokado vond de verfrissende kennismaking met Heleen Sonneberg, eigenaresse Weduwe Joustra in Sneek plaats. Een moment waarop ons plan geboren werd. Het plan om absoluut samen, Weduwe Joustra en Weidenaar , iets ‘leuks en lekkers’ te ontwikkelen.

Twee familiebedrijven
Wat we samen wilden ontwikkelen? Dat wisten we op dat moment nog niet. Maar twee familiebedrijven met zulke authentieke producten horen toch samen hun krachten te bundelen .Een familiebedrijf op zichzelf is al uniek. Vaak werken familiebedrijven vanuit een innerlijke drive en blijven de mensen die er werken dicht bij zichzelf. Wij geloven in onze producten en dat maakt dat onze klanten er ook in geloven. Om dan samen met een ander familiebedrijf iets unieks te ontwikkelen maakt het nog krachtiger.

Een idee met een echt verhaal
Er zijn veel ideeën de revu gepasseerd. Denk aan bijvoorbeeld een droge worst met Beerenburg. Maar elke keer misten wij het verhaal van deze unieke bedrijven. Uit alle ideeën is dit mooie relatiegeschenk ontstaan. Een geschenkdoos met twee Beerenburg glaasjes, een fles Beerenburg en de Friese droge worst van Weidenaar. En dit idee is wel mét een echt verhaal. Twee eerlijke producten van twee prachtige bedrijven met een rijke historie in één doos. Wat tijdens een gezellige proeverij al niet kan ontstaan!

Heleen, bedankt voor de prettige samenwerking en proost op het succes van onze doos ;).

Interesse? Stuur mij direct een mail via wini@friesedrogeworst.nl of reageer hier.

Deel en leer van elkaar

2010-10-18T11:24:00.000-07:00

Een bijzonder trots gevoel! Dat heb ik als ik eraan denk wat mijn familie de afgelopen jaren heeft opgebouwd. Vorige keer vertelde ik al hoe bijzonder ik het vind dat ik telkens mijn familienaam op de producten in de supermarkt tegenkom. Maar weet je wat het nog meer bijzonder maakt? Dat mijn familie het bedrijf nu aan mij, mijn broer en zijn vrouw toevertrouwt. Mensen die opgegroeid zijn in een familie met een familiebedrijf zullen des te meer begrijpen wat ik bedoel.

Het opgroeien met het familiebedrijf Weidenaar heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Ik heb geleerd altijd eerlijk te zijn en iedereen te respecteren. Hard werken is goed en leren kan je van en met anderen.

Vooral die laatste speelt op dit moment een belangrijke rol in mijn leven. Soms lijkt het wel alsof mijn werkzaamheden bij Weidenaar voornamelijk bestaan uit het vergaren en delen van kennis. Heerlijk vind ik het om mensen te vragen om advies. En in mijn achterhoofd denk ik, ‘als ik een paar jaar verder ben en de juiste kennis bezit, kan ik hen weer helpen en adviseren’. Dat is ook de reden dat ik mensen om advies blijf vragen.

Dit geldt trouwens ook voor mijn tweedaagse stage bij de supermarkt. Ik heb meegelopen met de medewerkers van de supermarkt om meer gevoel te krijgen van wat er bij onze klanten gebeurd. Ik heb vakken gevuld, het medewerkers overleg bijgewoond en checkrondes gelopen. Kortom de dingen die gebeuren in een supermarkt heb ik aan den lijve ondervonden. Het heeft mijn beeld verruimt en mijn inlevingsvermogen vergroot. Fijn toch! Ook hier heb ik weer veel kennis vergaard. Met die kennis heb ik ook binnen Weidenaar weer een aantal zaken veranderd.

Kortom, deel met elkaar en leer van elkaar. Dat maakt het samenwerken leuker en je bouwt hiermee waardevolle en bijzondere relaties op. De komende tijd hoop ik nog heel veel van jullie allemaal te leren en in het bijzonder van mijn vader. En uiteraard deel ik ook graag mijn opgedane kennis weer meer jullie!

Kom je stage lopen?

2010-08-18T06:12:00.000-07:00

Ik loop een supermarkt in en mijn oog valt gelijk op onze producten. Het blijft vreemd. Mijn naam, Weidenaar, staat op elk product en ligt in verschillende supermarkten. En toch sta ik hier te kijken zonder dat iemand mij herkent of ziet. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. Dus zo voelt het als je hard hebt gewerkt en je doel hebt bereikt. Ik moet denken aan mijn vader die meer dan vijf jaar lang hard heeft gewerkt om de eerste keten te overtuigen om onze producten in hun winkels te verkopen. Datzelfde gevoel dat ik nu heb, moet hij vijftien jaar geleden ook hebben gehad.

Dan schrik ik op uit mijn gedachten want ik zie de bedrijfsleider, waar ik een afspraak mee heb, op mij aflopen.’Jij moet Wini Weidenaar zijn?’ En meteen vraagt hij ook waarom ik zo lach. Op mijn beurt onthul ik mijn gedachte. Een gedachte die een goede opening blijkt te zijn van een interessant gesprek. Hij vertelt wat zijn drijfveer is. En het is duidelijk dat de passie voor zijn werk en werkgever hem zo ver hebben gebracht. Ik herken die drive. Heerlijk is dat!

De bedrijfsleider merkt dit ook op. Hij geeft aan dat hij mij onmogelijk in een uurtje bij kan praten over alle ins en outs van een supermarkt. Dus vraagt hij mij: ‘Wat vind je er van om een week stage te komen lopen bij ons in de supermarkt?’ Ik roep gelijk, ‘Fantastisch natuurlijk!’ Dus over 2 weken ga ik in het Noorden van het land twee dagen stage lopen in de supermarkt. Helaas laat mijn agenda een week lang stage niet toe. Maar persoonlijk denk ik dat dit mijn meest waardevolle stage in mijn carrière kan worden. Want als ik wil weten hoe mijn klanten denken, waar zij behoefte aan hebben en hoe wij gezamenlijk nog meer mooie doelen kunnen bereiken? Dan zijn dit aanbiedingen die ik met beide armen aangrijp!

Gelukkig nieuwjaar!

2010-08-10T23:09:00.000-07:00

Mensen om mij heen zeggen wel eens dat ik stil moet staan bij wat ik heb bereikt. Even een blik moet terugwerpen wat er allemaal is gebeurd. Een vakantie is daar volgens mij de ideale gelegenheid voor. Dan heb ik rustig de tijd om terug te kijken naar het afgelopen jaar.

Ik kijk graag vooruit!
Als ik eerlijk ben, heb ik niet de instelling om steeds achterom te kijken. Ik ben tenslotte pas zevenentwintig en kijk graag vooruit! Toch wilde ik deze keer het advies van de mensen om mij heen graag opvolgen. Maar aan het begin van mijn vakantie, met pas één voet op de boot naar het prachtige eiland Schiermonnikoog, voelde ik de vrijheid. En was ik het terugblikken op de afgelopen tijd eigenlijk meteen helemaal vergeten.

Zit ik op de goede weg?
Gelukkig werd ik er weer aan herinnerd toen ik op mijn fiets over het eiland dwaalde. Ik bedacht me dat je niet terugkijkt om trots op jezelf te zijn. Maar dat je terugkijkt om te zien of je op de goede weg zit. Zo ja, dan ga je van daaruit weer verder.

Vooral de oudere mensen of de mensen met wat meer levenservaring, zeggen ook niet dat je letterlijk stil moet blijven staan bij wat je hebt bereikt. Maar die bedoelen eigenlijk te zeggen dat als je op de goede weg zit, je vooral zo door moet gaan!

Gelukkig maar want ik begin pas.

Op de boot terug naar het vaste land heb ik een moment genomen om ook vooruit te kijken! Vooruit te kijken naar een nieuw jaar vol met nieuwe uitdagingen! Fijne vakantie! En voor iedereen die al terug is van vakantie: een gelukkig nieuw jaar!

Niet kiezen is verliezen

2010-07-04T23:32:00.000-07:00

Op dit moment sta ik voor ontzettend veel keuzes in mijn leven. Keuzes maken is kiezen voor datgene wat ik wil. Maar tegelijkertijd betekent het ook dat ik ergens niet voor kies. Dat maakt kiezen zo lastig.

Iedere dag maak ik keuzes in het leven. Wat trek ik aan? Wat neem ik vandaag voor het ontbijt? Wat ga ik vanavond eten? Dit zijn keuzes die geen desastreuze gevolgen hebben en die iedereen, al dan niet, gemakkelijk maakt.

Maar wat als het gaat om de toekomst van het bedrijf waar je voor werkt? Zoals de keuze om te focussen op een bepaald product. Dat betekent gelijk dat een ander product minder aandacht krijgt. Of kies je om binnen je bedrijf een koers te varen met beperkte peilers, maar die wel passen bij het DNA van je bedrijf? Dan betekent dat ook dat je andere aspecten uitsluit. Kortom, dan heeft een keuze maken niet meer alleen gevolgen voor jezelf. Maar de gevolgen hebben ook effect op je omgeving. Dat maakt keuzes maken nog moeilijker!

Mijn leven is veranderd
Een jaar geleden heb ik een hele belangrijke keuze gemaakt. Ik heb gekozen voor ons familiebedrijf, Weidenaar. Opeens had, en heb ik nog steeds, de verantwoordelijkheid voor vijftig mensen. En bij die vijftig mensen horen minimaal weer vijftig mensen. Mijn leven is veranderd. Ik heb een richting gekozen waarin ik mijn passie en drive kwijt kan. En dit zal niet de laatste keuze zijn. Waar gaan we naar toe met ons bedrijf? Wat past bij ons en hoe kunnen wij de mensen bieden wat ze willen? Of we de juiste keuzes gaan maken weten we niet eerder dan dat we ze hebben gemaakt. Maar één ding is zeker: niet kiezen is verliezen!

Eigenlijk staat keuzes maken centraal in ons leven. Soms doe je dat alleen; maar vaak zijn er mensen om je heen die je willen en kunnen helpen. Heb jij ook dat soort mensen om je heen? Vergeet ze dan niet zo af en toe even te bedanken. Bij deze wil ik de mensen bedanken die mij geholpen hebben met kiezen!

Wil jij ook mensen bedanken die je geholpen hebben om belangrijke keuzes te maken in jouw leven? Pak nu je kans en laat hier een bericht achter!

Het WK kan mij gestolen worden. Geef mij maar de Zuid Afrikaanse vrouw!

2010-06-20T06:41:00.000-07:00

Vorige week had ik een boeiend gesprek met de fotograaf die de producten van Weidenaar fotografeert. Onze fotograaf is namelijk dol op vlees. Zij kan zich maar nauwelijks inhouden tijdens het maken van de foto’s van onze vleesproducten. Dat vrouwen houden van vlees hoor je toch niet zo vaak. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Wie is deze vrouw?
De vrouw is afkomstig uit Zuid Afrika en woont sinds een aantal jaren in Nederland. ‘Zuid Afrikaanse vrouwen, is dit een nieuwe interessante doelgroep voor Weidenaar?’ Ik wilde toch graag meer weten. En tijdens het fotograferen vervolgt mijn kruisverhoor.

Vlees, vlees, vlees en heel veel vlees. Dat eten de Zuid Afrikanen. Als je in Zuid Afrika vraagt wat er ’s avonds op het menu staat, dan zijn er gebieden waar vlees in het hetzelfde rijtje staat als pasta, aardappels en rijst. De lange kustlijnen en de vele vissoorten binnen handbereik hebben duidelijk minder invloed gehad dan al het wild wat in het land rondloopt.

Braaien?
De Zuid Afrikanen houden dan ook erg van braaien, oftewel barbecueën. Braaien doe je met familie en vrienden in de tuin, op de veranda of op een picknickplek. Zuid Afrikanen braaien vooral boerewors, maar ook veel andere soorten vlees. Een gasbraai kom je in Zuid Afrika overigens niet zo snel tegen. Het vlees grillen zij gewoon ouderwets op een vuurtje. Kortom, lekker vlees braaien is voor vrouwen uit Zuid Afrika een onderdeel van hun leven. Of sterker nog van iedere dag!

Het WK in Zuid Afrika kan mij gestolen worden! Maar deze Zuid Afrikaanse gewoonte vind ik erg fascinerend. Wat zou jij doen met de wetenschap dat er wellicht een nieuwe doelgroep binnen handbereik is? Laat het mij weten!

Doet goed, voelt goed!

2010-06-07T10:55:00.000-07:00

Ik heb het altijd fijn gevonden om goede dingen voor anderen te doen en anderen te helpen. Maar sinds ik fulltime werkzaam ben bij ons familiebedrijf Weidenaar, is die behoefte om ook maatschappelijk mijn bijdrage te leveren alleen nog maar gegroeid.

Kwalitatief goede producten verkopen is echt het mooiste wat er is! En ik weet dat we mensen blij maken met onze producten! Maar toch leeft daarnaast in mij de behoefte om nog meer mensen blij te maken en juist te helpen als ik dat kan.

Dus dat doe ik ook! Eén keer in het half jaar geef ik bloed aan de bloedbank. En ik werk vrijwillig voor De Vrolijkheid (www.vrolijkheid.nl). Een geweldige stichting die kinderen, die in een Asielzoekerscentrum wonen, weer kind laat zijn. Het voelt gewoon ontzettend fijn om dit voor andere mensen die het echt nodig hebben te kunnen doen.

Maar waarom vertel ik dit? Op dit moment is Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen in. Er zijn veel bedrijven die hiervoor zelfs een beleid hebben opgesteld. Veel bedrijven volgen deze hype. Tenminste, dat is wat er gezegd wordt.

Maar volgens mij is dat echt niet de enige reden.
Ik ben er namelijk van overtuigd dat deze organisaties het ook doen omdat ze iets goed willen doen! Het is daarom mooi dat we de kans krijgen om het als organisatie te doen of als individu. Dat maakt dat we samen de wereld een klein beetje mooier maken voor elkaar en met elkaar.

Ik geef bloed omdat ik mensen wil helpen als ze het het hardst nodig hebben. En ik geef ‘Vrolijkheid’ aan de kinderen die weer kind willen zijn. Een ding is zeker, als je goed doet, voelt het goed!

Groningse droge worst uit Friesland, kan dat?

2010-05-26T03:21:00.000-07:00

Dit is een vraag die mij vaak wordt gesteld. De eerste keer dat ik deze vraag kreeg dacht ik; ‘Waarom niet? We maken toch ook salami in Nederland.’Toch ben ik er serieus over gaan nadenken. Want dat doe je als mensen je een kritische vragen stellen.

Hoe zit het eigenlijk met de vraag naar producten afkomstig uit een bepaalde provincie? Is het echt zo dat mensen de producten kopen, omdat het uit hun eigen provincie komt? Of gaat het om de smaak en de beleving van het product zelf?

Als ik vervolgens kijk naar de verkoop van onze Groningse droge worst en sinds kort het succes van de Drentse droge worst; dan ben ik er van overtuigd dat het de klant gaat om een goed product van een bedrijf dat betrouwbaar en bekend is. En uiteraard gaat het ook om een goede smaak!

Gelukkig maar dat ik er nog even over heb nagedacht. Nu kan ik met alle eerlijkheid zeggen: ‘ja, het kan Groningse en Drentse droge worst uit Friesland. Net zo goed dat Friese droge worst verkocht kan worden in Noord-Holland.’

Wini Weidenaar